Krodh — ਕ੍ਰੋਧ

ਪਹਿਲੇ ਆਗ ਲਗੇ ਮਨ ਆਪਣੇ ਪਿਛੇ ਅਵਰ ਜਲਾਏ। ਜੋ ਜੋ ਅਉਗੁਣ ਅੰਤਰ ਹੋਵੇ ਸੋ ਸੋ ਪਰਗਟ ਦਿਖਾਈ। ਵਿਖ ਤੇ ਅਧਿਕ ਕ੍ਰੋਧ ਹਤਿਆਰਾ ਐਸੇ ਬੁਧਿ ਸਮਝਾਈ। ਕ੍ਰੋਧ ਅਗਨ ਜਾਂ ਭੜਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਬਿਸਰਾਈ। ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਪੰਡਿਤ ਭੀ ਮੂਰਖ ਕ੍ਰੋਧੀ ਤਪਾ ਕਸਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਰਾਜਾ ਨਿਆਏ ਨ ਜਾਣੈ ਰਈਅਤ ਮੂਲ ਨ ਭਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਜੁਗਤ ਨ ਜਾਣੈ ਬਿਰਥਾ ਦੇਹ ਦੁਖਾਈ।

ਕ੍ਰੋਧੀ ਭਗਤ ਨਾ ਸੋਭਾ ਪਾਵੇ ਪਚ ਪਚ ਜਨਮ ਗਵਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖਿਆ ਥੋਥੀ ਰੌਣਕ ਨਾ ਸੁਖ ਉਪਜਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਬੇਟਾ ਬਾਪ ਨਾ ਭਾਵੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਸੁੱਤ ਨਾ ਮਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਨਾਰਿ ਨਾ ਚਾਹੇ ਭਰਤਾ ਬੋਲ ਕੁਬੋਲ ਸੁਣਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਰਿਦਾ ਤਪੈ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਜਿਉਂ ਚੁਲ੍ਹਾ ਤੜਫਾਈ।

ਆਪ ਦੁਖੈ ਅਵਰਾਂ ਦੁਖ ਦੇਵੈ ਜਿਹ ਘਟ ਕ੍ਰੋਧ ਸਮਾਈ। ਵਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਮ ਅਖੰਡ ਬਿਗਜੈ ਕ੍ਰੋਧੀ ਕੁਝੁ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਸਿੱਖ ਨਾ ਗੁਰੂ ਮਨਿ ਭਾਵੇ ਸਿਖ ਨਾ ਮੂਲ ਕਮਾਈ। ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਅੰਤਰਿ ਧਨੁ ਹਿਰੈ ਗੁਰੂ ਗਿਆਨੁ ਦਿੜਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਸਰੀਰ ਸਦਾ ਰੋਗੀ ਰਹਿੰਦਾ ਅਰੋਗਤਾ ਦਾ ਸੁਖ ਨਾ ਉਪਜਾਈ।

ਕ੍ਰੋਧੀ ਟੀਚਰ ਨਾ ਸਟੂਡੈਂਟ ਭਾਵੇ ਫੋਕੀ ਆਕੜ ਫਿਰੇ ਦਿਖਾਈ। ਕ੍ਰੋਧੀ ਅਭਿਆਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜਾ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੀ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਜਾਈ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਰਿਦਾ ਨ ਦੁਖਾਈ। ਤਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤਿਆਗੋ ਨਿਸ ਬਾਸਰ ਸ਼ਾਂਤ ਸਰੋਵਰ ਨਾਹੀਂ। ਬਿਨਾ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਧੀਰਜ ਆਵੇ ਬਾਰ ਬਾਰ ਸਮਝਾਈ। ਅਨੰਦ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਨਾਮੁ ਸਿਮਰੋ ਨਾਮੁ ਸਿਮਰੋ ਜੇ ਕ੍ਰੋਧ ਅਗਨ ਬੁਝਾਈ।

First, the fire of anger ignites within one's own mind, and then it burns others. Whatever vices are within are revealed outwardly. Wisdom teaches that anger is a killer more poisonous than venom. When the fire of anger flares up within, knowledge and meditation are forgotten.

An angry scholar is also a fool, and an angry ascetic is like a butcher. An angry king knows no justice, and his subjects do not like him at all. An angry person knows no proper conduct and needlessly causes pain to their own body. An angry devotee gains no glory and wastes their life in suffering. For an angry person, the Guru's teachings are hollow; they produce neither splendor nor peace.

An angry son is not liked by his father, nor is an angry son liked by his mother. An angry woman is not desired by her husband, for she utters harsh words. An angry heart burns night and day, suffering like a furnace. The one in whose heart anger resides suffers themselves and inflicts pain on others. An angry person cannot comprehend the pervasive, indivisible, blissful Divine.

An angry disciple is not pleasing to the Guru's heart, and the disciple has not truly practised the teachings. Lust and anger steal the internal wealth; the Guru has firmly taught this knowledge. The body of an angry person always remains diseased and does not experience the happiness of good health.

An angry teacher is not liked by students; they only display empty arrogance. An angry practitioner is the worst of all; liberation in life never occurs, and they are sent to hell. If you wish to find God, do not hurt anyone's heart with anger. Therefore, renounce anger night and day and remain like a peaceful lake. Without reflection, patience does not come; this is explained repeatedly. With blissful love, meditate on the Name — meditate on the Name, which extinguishes the fire of anger.